مواضع آیة الله نائینی در جریان مشروطیت و حوادث پس از آن
28 بازدید
محل نشر: معرفت » فروردین 1381 - شماره 52 » (12 صفحه - از 99 تا 110)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
محمدحسین نائینی از خاندان معروف روحانی نائین در سال 1273 یا 1277 هجری قمری به دنیا آمد. پدرش میرزا عبدالرحیم و پدر بزرگش حاج میرزا محمدسعید یکی پس از دیگری شیخ‏الاسلام نائین بودند. محمدحسین پس از گذراندن دوره تحصیلات ابتدایی، در سن 17 سالگی وارد حوزه علمیه اصفهان شد. از مشهورترین استادان وی در فقه و اصول، آیات عظام آقامیرزا محمدحسن نجفی و حاج شیخ محمدباقر اصفهانی والد علّامه بزرگ آقا شیخ محمدتقی اصفهانی نجفی معروف به آقانجفی از روحانیان با نفوذ بود.(1) نائینی نزد میرزا ابوالمعالی الکلباسی درس اصول فقه و نزد آقایان شیخ جهانگیر قشقایی و شیخ محمدحسن هزار جریبی فلسفه و کلام آموخت. وی همچنین از دروس فلسفه و کلام آیة‏اللّه آقا نجفی اصفهانی بهره جست. میرزای نائینی در سال 1303 قمری برای ادامه تحصیلات رهسپار عراق شد و در درس آقایان آیة‏اللّه سید اسماعیل صدر و سیدمحمد طباطبایی فشارکی اصفهانی در سامرّا شرکت کرد و آن‏گاه به درس مرحوم میرزای شیرازی بزرگ، صاحب فتوای تحریم تنباکو، راه یافت. وی در آن‏جا تا سطح شاگردان برجسته میرزای شیرازی ارتقا یافت و در اواخر اقامت خود محرّر وی گردید.(2) زمانی که میرزای شیرازی به سال 1312 ق دار فانی را وداع گفت، آیة‏اللّه نائینی در سال 1314 ق به نجف اشرف و مرحوم آقامیرزا محمدتقی شیرازی و آقا سید اسماعیل صدر عاملی به کربلای معلی مهاجرت نمودند. وی در نجف‏اشرف، طرف مشورت دوست قدیمی خود، مرحوم آیة‏اللّه آخوند ملا محمدکاظم خراسانی، رییس حوزه علمیه نجف اشرف، که از زمان مرحوم میرزای شیرازی به تدریس علم فقه و اصول اشتغال و شهرت داشت، قرار گرفت و در همراهی مرحوم آیة‏الله خراسانی به زعامت نهضت مشروطیت در ایران پرداخت.(3) به گفته بعضی از معاصرین، مرحوم آیة‏اللّه نائینی پس از درگذشت آیات عظام، آقا سیدمحمدکاظم یزدی صاحب عروة الوثقی و آخوند خراسانی و نیز آیة‏اللّه میرزا محمدتقی شیرازی، از مشهورترین مراجع تقلید و مبرّزترین فقهای زمان خود گردید و به عنوان بزرگ‏ترین مجتهد وقت، مقام ریاست عامه را احراز کرد.(4)
آدرس اینترنتی